Przesiedleńcy z akcji „Wisła” z 1947 roku

W dniu 28 kwietnia 1947 roku polskie wojsko rozpoczęło akcję mającą docelowo odciąć odziały Ukraińskiej Powstańczej Armii od wsparcia lokalnej społeczności i w ten sposób ustabilizować sytuację w regionie. Operacja „Wisła” (lub operacja „W”) polegała na wysiedlaniu całych wiosek na terenie Bieszczad, a zamieszkującą je dotychczas ludność przewożono zorganizowanymi transportami na Ziemie Zachodnie. Choć mówi się głównie o Ukraińcach, to taki los spotkał też inne grupy narodowościowe: Bojków, Dolinian, Łemków oraz mieszane rodziny polsko-ukraińskie. Działania prowadzono na terenie dwudziestu dwóch powiatów w granicach województw krakowskiego, lubelskiego i rzeszowskiego. Zwykle wojsko otaczało daną wioskę, a jej mieszkańcy otrzymywali kilka godzin na spakowanie najpotrzebniejszego dobytku (górna granica wagi to dwadzieścia pięć kilogramów na osobę). Po wyznaczonym czasie cała ludność była prowadzona pod eskortą do punktów zbornych. Stamtąd w transportach kolejowych wyruszali dalej w głąb kraju. Wedle założeń w nowym miejscu nie powinni być osiedlani zbyt blisko miast wojewódzkich oraz poza strefą trzydziestu kilometrów wzdłuż granicy morskiej i pięćdziesiąt kilometrów wzdłuż granicy lądowej. Nie powinni byli też stanowić dominującej liczby ludności zasiedlanych miejscowości. Operację – oficjalnie – zakończono 31 lipca 1947 roku; w tym czasie wywieziono ponad sto czterdzieści tysięcy osób.

Marek Syrnyk w swojej książce podaje, iż do gmin powiatu wałeckiego przesiedlono 2734 Ukraińców, pochodzących głównie z terenów powiatów: leskiego, lubaczowskiego, przemyskiego i sanockiego. Przykładowy transport o numerze R-308 wyruszył ze stacji kolejowej w Przeworsku 5 maja 1947 roku, by po pięciu dniach – 10 maja – dotrzeć na stację w Wałczu. Było w nim 419 osób, 39 koni, 119 krów, 27 kóz i owiec. Przedstawiciele lokalnych władz musieli teraz rozmieścić przybyłych na wyznaczonym terenie. Przejdźmy więc do zestawień dla trzech „naszych” gmin – trzech, gdyż ówczesny podział administracyjny wyodrębniał gminę Człopa, gminę wiejską Trzebin i gminę wiejską Mielęcin.

Gmina Człopa

Gminę Człopa stanowiły dwie gromady: Człopa i Czaplice. Transporty z przesiedleńcami dotarły tu między 12 maja a 15 czerwca 1947 roku. W Człopie osiedlono 23 osoby (co stanowiło 2,99 procent mieszkańców), a w Czaplicach 8 osób (36,36 procent). Łącznie przesiedleńcy stanowili 3,88 procent mieszkańców gminy. Pochodzili z gminy Bircza w powiecie przemyskim, z powiatu leskiego i lubaczowskiego. Przywieźli ze sobą dwa konie i siedem krów.

SkądDokądŁącznie osóbData przybycia
RudawkaCzłopa312 maja 1947 roku
BolestraszyceCzłopa812 maja 1947 roku
ŻurawicaCzłopa814 maja 1947 roku
Ruska WieśCzłopa416 maja 1947 roku
RopienkaCzaplice625 maja 1947 roku
Lubliniec NowyCzaplice215 czerwca 1947 roku
źródło: Marek Syrnyk, Na wałeckiej Ukrainie. Mniejszość ukraińska w powiecie wałeckim 1947–2017, Wałcz 2017, strona 21

Gmina wiejska Trzebin

Gminę wiejską Trzebin stanowiły między innymi gromady: Bukowo, Drzonowo, Gołańcz, Jaglice, Przelewice, Sianowo, Szczuczarz, Trzebin i Załom. Transporty z przesiedleńcami dotarły tu między 11 (16) maja a 20 lipca 1947 roku. Procentowy udział przybyłych w poszczególnych gromadach wyglądał następująco:
Bukowo – 22,41 procent
Drzonowo – 3,80 procent
Gołańcz – 42,74 procent
Jaglice – 69,64 procent
Przelewice – 24,8 procent
Sianowo – 35,34 procent
Szczuczarz – 62,22 procent
Trzebin – 19,75 procent
Załom – 27,06 procent

Łącznie przesiedleńcy stanowili 29,89 procent mieszkańców gminy (318 z 1064 mieszkańców). Pochodzili z powiatów: bialskopodlaskiego, leskiego, przemyskiego i sanockiego. Przywieźli ze sobą czterdzieści dziewięć koni, sześćdziesiąt dziewięć krów, dziewięćdziesiąt siedem świń i dziesięć owiec. Wielkość przydzielonych im gospodarstw oscylowała między 2 a 10 hektarami (przeciętnie 4-5 hektarów).

SkądDokądŁącznie osóbData przybycia
Średnia WieśPrzelewice1516 maja 1947 roku
Średnia WieśSianowo816 maja 1947 roku
Średnia WieśBukowo816 maja 1947 roku
Średnia WieśSzczuczarz1016 maja 1947 roku
Średnia WieśZałom2316 maja 1947 roku
Średnia WieśGołańcz816 maja 1947 roku
RopieńkaGołańcz1616 maja 1947 roku
ŻerdenkaGołańcz316 maja 1947 roku
BolestraszycePrzelewice1616 maja 1947 roku
BolestraszyceJaglice2916 maja 1947 roku
BolestraszyceSianowo3316 maja 1947 roku
BachówJaglice516 maja 1947 roku
ŻurawicaJaglice416 maja 1947 roku
ŻurawicaTrzebin516 maja 1947 roku
Ruska WieśJaglice1516 maja 1947 roku
BrzuskaJaglice416 maja 1947 roku
BrzuskaBukowo416 maja 1947 roku
WinnaJaglice516 maja 1947 roku
ZahutyńJaglice1616 maja 1947 roku
BirczaTrzebin916 maja 1947 roku
Bircza StaraDrzonowo716 maja 1947 roku
SufczynaTrzebin1216 maja 1947 roku
LipaSzczuczarz1816 maja 1947 roku
JureczkowaGołańcz2616 maja 1947 roku
RozbitówkaTrzebin510 lipca 1947 roku
KątyBukowo920 lipca 1947 roku
OlszakiBukowo520 lipca 1947 roku
źródło: Marek Syrnyk, Na wałeckiej Ukrainie. Mniejszość ukraińska w powiecie wałeckim 1947–2017, Wałcz 2017, strony 22-23

Gmina wiejska Mielęcin

Gminę wiejską Mielęcin stanowiło sześć gromad: Ługi (z Papowem), Mielęcin, Miłogoszcz, Mokrzyca, Rusinowo i Wołowe Lasy. Transporty z przesiedleńcami dotarły tu między 10 maja a (9) 10 czerwca 1947 roku. Łącznie przyjechało w nich 268 osób. Procentowego udziału przybyłych w poszczególnych gromadach – wobec braku źródeł – nie udało się ustalić (z wyjątkiem gromady Rusinowo, gdzie wyniósł 85,18 procent). Pochodzili z powiatów: lubaczowskiego i przemyskiego. Przywieźli ze sobą dwadzieścia pięć koni, pięćdziesiąt jeden krów, dwadzieścia świń, dziesięć owiec i trzy kozy. Wielkość przydzielonych im gospodarstw oscylowała między 6 a 18 hektarami.

SkądDokądŁącznie osóbData przybycia
Lubliniec StaryRusinowo2610 maja 1947 rok
Lubliniec StaryWołowe Lasy2510 maja 1947 rok
Lubliniec StaryŁugi (z Papowem)414 maja 1947 rok
Lubliniec StaryMiłogoszcz1417 maja 1947 rok
Lubliniec StaryMokrzyca817 maja 1947 rok
Lubliniec NowyRusinowo5610 maja 1947 rok
Lubliniec NowyMielęcin1210 maja 1947 rok
Lubliniec NowyWołowe Lasy4910 maja 1947 rok
Lubliniec NowyŁugi (z Papowem)3414 maja 1947 rok
ŻurawicaRusinowo811 maja 1947 rok
GorajecMokrzyca210 maja 1947 rok
SłonneRusinowo411 maja 1947 rok
Piołkowo (Ciołkowo?)Rusinowo110 maja 1947 rok
DubienkoMielęcin1510 maja 1947 rok
PodbukowinaMielęcin310 maja 1947 rok
? (powiat Przemyśl)Mielęcin89 czerwca 1947 rok
PrzemyślMiłogoszcz117 maja 1947 rok
KrakówMiłogoszcz217 maja 1947 rok
źródło: Marek Syrnyk, Na wałeckiej Ukrainie. Mniejszość ukraińska w powiecie wałeckim 1947–2017, Wałcz 2017, strona 27

Dla porównania wspomnieć należy, że do Tuczna (miasto) przesiedlono 132 osoby, do Mirosławca (miasto) – 245 osób, do gminy wiejskiej Lubiesz – 139 osób, do gminy wiejskiej Hanki – 168 osób.

Marek Syrnyk skłania się ku wyliczeniom Romana Drozda, który w ośmiu transportach doliczył się 647 rodzin – łącznie 2668 osób. Według tego badacza Ukraińcy stanowili 11,6 procent mieszkańców wsi, a 6,8 procent ogółu ludności całego powiatu.

Poza województwem szczecińskim, przesiedleńcy trafiali również do województwa białostockiego, gdańskiego, olsztyńskiego (tu najwięcej, bo około pięćdziesięciu pięciu tysięcy przesiedlonych), poznańskiego, wrocławskiego. Trafiali często do już wyszabrowanych i w znacznej części zdewastowanych gospodarstw, więc zaczynali życie z tym, co ze sobą przywieźli. Czasami osiedlano kilka rodzin w jednym gospodarstwie rolnym.

W pięć lat później, w kwietniu 1952 roku, Biuro Polityczne Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej przyjęło uchwałę w sprawie unormowania położenia ludności ukraińskiej w Polsce. W oparciu o nią rozpoczęto przygotowania do organizacji nauczania języka ukraińskiego. Aby poznać liczbę dzieci ukraińskich w wieku szkolnym oraz liczbę nauczycieli znających ten język, wydziały oświaty działające przy Prezydiach Wojewódzkich Rad Narodowych zostały zobowiązane do pozyskania stosownych danych. W zestawieniu dla województwa koszalińskiego powiat wałecki prezentował się następująco (stan na 1952 rok):

GminaLiczba dzieci ukraińskich w wieku szkolnym
Człopa4
Dębołęka22
Hanki28
Jastrowie7
Kłębowiec6
Lubiesz21
Mielęcin45
Mirosławiec41
Róża10
Stara Łubianka34
Sypniewo29
Szwecja56
Trzebin53
Tuczno23
Łącznie379
źródło: Marek Syrnyk, Na wałeckiej Ukrainie. Mniejszość ukraińska w powiecie wałeckim 1947–2017, Wałcz 2017, strona 36

Senat Rzeczypospolitej Polskiej w sierpniu 1990 roku potępił akcję „Wisła”, uznając ją za – charakterystyczny dla państw totalitarnych – przykład stosowania odpowiedzialności zbiorowej.

Informacje do artykułu zaczerpnięto z:

Marek Syrnyk, Na wałeckiej Ukrainie. Mniejszość ukraińska w powiecie wałeckim 1947–2017, Wałcz 2017

wikipedia.org/wiki/Akcja_”Wisła” [dostęp 23 marca 2023 r.]

Akcja „Wisła” [w:] Encyklopedia Warmii i Mazur [dostęp 23 marca 2023 r.]

Przystanek Historia. Akcja „Wisła”. Zasada odpowiedzialności zbiorowej [dostęp 23 marca 2023 r.]


Uzupełnij, skomentuj, wskaż błędną informację

Przejdź na profil strony na Facebooku