Pan Marek Maciejasz jakiś czas temu skomentował nasz wpis o autobusach w Człopie. Poproszony o jakiekolwiek wspomnienia związane ze swoją pracą kierowcy autobusowego, zgodził się i tak powstał ten tekst. Zapraszamy do lektury kolejnej opowieści o Człopie – opowiedzianej nam przez zawodowego kierowcę, strażaka i piłkarza w jednej osobie.
W XIX wieku dotarcie do producenta lub sprzedawcy nie było takie łatwe, lecz jakoś sobie radzono. Informacje, które dziś bez większego problemu znajdziemy w internecie, wówczas publikowano w – wydawanych zwykle co roku – branżowych książkach adresowych (podobno służyły też rozpoznaniu rynku: gdzie warto rozwijać swoją działalność, a gdzie konkurencja jest już za duża). W takich niemieckich księgach adresowych obecna była również Człopa (jako Schloppe). Przejrzyjmy zatem spisy człopskich przedsiębiorców z wybranych lat w okresie od 1866 do 1939 roku.
Określenie „plan zagospodarowania przestrzennego” jest w tym wypadku nieco na wyrost, ale jako jedyne przyszło mi na myśl, kiedy zyskałem okazję przyjrzenia się temu arkuszowi. Teraz zapraszam do wspólnego rzutu oka na ten plan, przy czym nie na oryginał, a na rysunek sporządzony na jego bazie.
Zawodowo entomolog zajmujący się głównie chrząszczami i kwestiami ochrony przyrody, zatrudniony jako adiunkt na Uniwersytecie Wrocławskim. Prywatnie miłośnik historii ziemi pilskiej ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień ochrony przyrody, również w dawnych czasach. Ta pasja zaowocowała kilkunastoma publikacjami, w tym i paroma traktującymi o okolicach Człopy, oraz sporym zbiorem pocztówek sprzed dziesięcioleci, wśród których znajduje się ponad czterdzieści widokówek ukazujących nasze miasto z przyległościami. Nie zbiera wszystkich jakie się ukazały – przede wszystkim te, na których widać przyrodę, kolej i budowle hydrotechniczne. Ale i tak jest co oglądać. Zapytany o możliwość upublicznienia choćby części ze swoich człopskich skarbów, bez wahania zgodził się na zaprezentowanie ich wszystkich. Dlatego też w tym wpisie będziemy sukcesywnie zamieszczali kolejne reprodukcje z opisami każdej z nich.
Kiedy wgryzłem się w temat herbu miasta (i gminy zarazem), to okazało się, że jego pochodzenie i znaczenie wciąż pozostają zagadką. Nie wiadomo z całą pewnością kiedy i skąd wzięła się ta „uśmiechnięta buźka” i co miałaby symbolizować. Zapraszam do przeglądu wiadomości na jego temat.
W zasadzie tytuł tego wpisu powinien wyglądać następująco: „Próba opisania przejawów funkcjonowania regularnego drogowego zbiorowego transportu osobowego na terenie Człopy od końca XVIII wieku po współczesność”. Dopiero wtedy oddałby to, co tu zawarłem. Początkowo chciałem napisać o połączeniach realizowanych przez Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Wałczu z i do Człopy, ale w rezultacie temat nieco się rozrósł. Mam jednak nadzieję, że przedstawione tu informacje zostaną uzupełnione przez naszych czytelników i przez dalsze przeszukiwanie zgromadzonych przez nas materiałów.
Problemem z treściami zamieszczanymi na profilu Facebooka jest to, że po jakimś czasie giną pod kolejnymi postami. Stąd ten wpis – ma on gromadzić odnośniki do poszczególnych postów z profilu FB „O Człopie”, by łatwiej można było do nich dotrzeć.
Cmentarz w Człopie – kilka grobów przedwojennych, większość pomników zdecydowanie nowsza. Za ogrodzeniem, bliżej ulicy Adama Mickiewicza, zarośnięty cmentarz poniemiecki. Przez wiele lat w mojej świadomości funkcjonowały tylko te dwie nekropolie. A przecież cały czas tuż obok istniały resztki po cmentarzu żydowskim – kirkucie. I choć również zarośnięte, trwają po dziś dzień, skrywając doczesne szczątki dawnych mieszkańców Człopy wyznania mojżeszowego. Spróbujmy poznać ich nieco bliżej.
Legendarny książę władający przed wiekami okolicami Człopy, którego siedzibą miał być gród wznoszący się przy ujściu Cieszynki do jeziora Kamień. Protoplasta rodu Nałęczów i wywodzących się od nich Czarnkowskich. Po 1970 roku kojarzący się bardziej z człopską restauracją „Dzierżykraj”, a ostatnimi laty z Towarzystwem Historycznym „Dzierżykraj” i Stowarzyszeniem „Kraina Dzierżykraja”. Przyjrzyjmy się bliżej tej mitycznej postaci.
W oczekiwaniu na kolejne relacje mieszkańców Człopy zamieszkujących ją po 1945 roku, w tym miejscu przedstawimy relacje Niemców mieszkających (przebywających) w Człopie do 1945 roku, opublikowane na łamach czasopism „Deutsch Kroner und Schneidemühler Heimatbrief” oraz „Deutsch Kroner Heimatbrief”.
