W pierwszych latach po 1945 roku w parafii Człopa raczej nie prowadzono na bieżąco kroniki parafialnej. Dopiero od 1956 roku zainicjował to ksiądz Mieczysław Kasprowicz. On też, wykorzystując archiwum parafialne, stworzył ogólną charakterystykę pierwszego powojennego dziesięciolecia parafii, które włączył do kroniki jako wprowadzenie. Zapraszamy niniejszym do lektury właśnie tego wprowadzenia.
Krótki rys dziejów Ochotniczej Straży Pożarnej w Człopie stworzony przede wszystkim na podstawie materiałów opublikowanych na profilu OSP na Facebooku w marcu 2026 roku z okazji osiemdziesiątej rocznicy powołania jej do życia.
Dzięki zapałowi jednego pasjonata – genealoga z zamiłowania – otrzymaliśmy okazję poznania najstarszych wpisów z człopskich ksiąg ławniczych. Adam Krantz w toku swoich poszukiwań genealogicznych zapoznał się z nimi, odczytał, przepisał, a teraz dzieli się z nami wynikami swojej pracy. Zapraszamy do przeglądania wpisów dotyczących mieszkańców Człopy z lat 1588-1695.
Pomimo swoich dziewięćdziesięciu lat Pani Nadia Skulimowska cieszy się wciąż dobrym zdrowiem. Niedawno uległa naszej prośbie o rozmowę i opowiedziała o tym jak jej rodzina trafiła w te strony oraz jak się żyło w Wołowych Lasach i w Człopie na przestrzeni lat. Może nie jest to długa opowieść, jednak pozwalająca uchwycić to, jak zmieniła się nasza lokalna codzienność.
W roku 1876 Alexander Graham Bell opatentował swój wynalazek do komunikacji przewodowej na odległość – tak stał się ojcem telefonu. Kiedy telefon dotarł do Człopy, tego nie wiem. Pierwsza książka telefoniczna, w której znalazłem numery człopskich telefonów, pochodzi z 1914 roku i odnotowuje 42 abonentów z miasta i okolic. Oto nadeszła pora, by zajrzeć pod hasło „Człopa” w książkach telefonicznych.
W swojej książce „Ziemia Wałecka w dobie reformacji i kontrreformacji w XVI-XVIII w.” Ludwik Bąk poświęcił sporo miejsca napaści ludności protestanckiej na majątek parafii katolickiej w Człopie, która miała miejsce 10 sierpnia 1654 roku. Opiszmy to pokrótce.
Dzięki życzliwości naszych Czytelników, w ubiegłym roku mieliśmy możliwość poznać panią Rosemarie Bessen, która urodziła się w Człopie w 1936 roku i mieszkała w niej do 1945 roku. Pani Rosemarie zgodziła się opowiedzieć o sobie i o naszym mieście – jak je zapamiętała z wczesnego dzieciństwa.
Pan Marek Maciejasz jakiś czas temu skomentował nasz wpis o autobusach w Człopie. Poproszony o jakiekolwiek wspomnienia związane ze swoją pracą kierowcy autobusowego, zgodził się i tak powstał ten tekst. Zapraszamy do lektury kolejnej opowieści o Człopie – opowiedzianej nam przez zawodowego kierowcę, strażaka i piłkarza w jednej osobie.
W XIX wieku dotarcie do producenta lub sprzedawcy nie było takie łatwe, lecz jakoś sobie radzono. Informacje, które dziś bez większego problemu znajdziemy w internecie, wówczas publikowano w – wydawanych zwykle co roku – branżowych książkach adresowych (podobno służyły też rozpoznaniu rynku: gdzie warto rozwijać swoją działalność, a gdzie konkurencja jest już za duża). W takich niemieckich księgach adresowych obecna była również Człopa (jako Schloppe). Przejrzyjmy zatem spisy człopskich przedsiębiorców z wybranych lat w okresie od 1866 do 1939 roku.
Cmentarz w Człopie – kilka grobów przedwojennych, większość pomników zdecydowanie nowsza. Za ogrodzeniem, bliżej ulicy Adama Mickiewicza, zarośnięty cmentarz poniemiecki. Przez wiele lat w mojej świadomości funkcjonowały tylko te dwie nekropolie. A przecież cały czas tuż obok istniały resztki po cmentarzu żydowskim – kirkucie. I choć również zarośnięte, trwają po dziś dzień, skrywając doczesne szczątki dawnych mieszkańców Człopy wyznania mojżeszowego. Spróbujmy poznać ich nieco bliżej.
